مقاله حاضر به بررسی ظهور پدیده «کمپ» و بازپیدایش شخصیت «هومو ساکر» در عصر حاضر می پردازد. نویسنده با استفاده از رویکرد مطالعات فرهنگی چپ نوگرا و بهره گیری از نظریات منتقدانی نظیر جورجیو آگامبن و تمرکز بر موضوعاتی نظیر «زیست-سیاست» و «قلمرو نامریی» در پی پاسخ به این پرسش بنیادی است که چگونه گفتمان نیولیبرالیسمی قدرت در غرب پسا-استعمار توانسته با سوء استفاده از مفهوم «وضعیت استثنایی» نوع متفاوتی از «نژادپرستی» را به نمایش بگذارد؟ بدین منظور کتاب در آشپزخانه (2009) اثر برجسته مونیکا علی، نویسنده معاصر بنگلادشی-انگلیسی بررسی می شود تا با تمرکز بر تاثیر «وضعیت استثنایی» بر مقوله های «حیات طبیعی» و «حیات مدنی» به چگونگی بازظهور مفهوم «حیات برهنه» در عصر حاضر بپردازد. چنین استدلال می شود که با «سیاسی شدن» مقوله حیات طبیعی در دو دهه اخیر، نه تنها جامعه غربی به «کمپی» تقلیل داده شده که در آن قراردادهای سنتی«شمول/حذف» امری «سیال» به شمار می روند، بلکه سوژه مدرنیته نیز با اسارت در برزخ دوانگاره های «شهروند/ اجنبی»، «خود/ دیگری» و «انسان/ حیوان» هرلحظه پتانسیل تبدیل شدن به هومو ساکر و در نتیجه «دشمن ملی» را دارا است

In the present study, the main purpose is the qualitative study on garbage collection in Tehran city. It has been done by qualitative research method. Semi-structured interview and purposeful sampling techniques were used in data collection. To do this, 15 people were interviewed and the sample size in the present study was determined based on theoretical saturation. Thematic analysis was used to analyze the data. Theme analysis was performed at 4 levels of primary, main, central and core themes. A total of 184 initial themes were extracted from all interviews. In the main coding stage, the following 9 main themes were merged. Escape from poverty in the origin and the inevitable choice of inferiority, society's view to garbage collectors, and high stress, strengthening the cycle of academic reluctance and illiteracy, physical and mental torment, unknown horizon and confusion of the Khojies, legal ambiguity and customary definitions and contracts, complaints from relevant institutions, the entry of the mafia and the formation of rent and corruption. Finally, these themes fall into two categories of social harmfulness of recycling and institutional exclusion and illegallity of the status of garbage collectors in the second distrect in the form of the core theme of the structure of socially harmful and institutionally illegal, waste phenomenon explained..

نگاه انتقادی در جغرافیای سیاسی به نقد تئوری های گفتمان فضایی قدرت در جهت رهایی بخشی می پردازد. در دو قرن اخیر، نگاه فلسفی سلطه بر طبیعت، راه استثمار طبیعت و به تبع آن، استثمار انسان های دیگر را رقم زده است. گفتمان زیست سیاست حکومت ها می تواند، با به انقیاد کشیدن زیست انسان، شرایطی را به وجود آورد که وضعیتی تحت عنوان «اردوگاه » و «هموساکر »، ایجاد شود. گرچه این دو واژگان در دنیای امروز، در تحقیقات زیست محیطی دیده نشده است، اما از نگاه جورجیو آگامبن ، مادامی که وضعیت زیست هر جامعه ای، ریشه های تشابه با برداشت او از مفهوم هموساکر و اردوگاه داشته باشد، می توان از این واژگان در جهت توصیف منطقه بهره برد. پرسش اصلی این پژوهش این است که آیا امکان سنجی تعمیم دیدگاه نظری آگامبن مبنی بر تبلور حیات برهنه در دنیای امروز، در یک محیط خاص جغرافیایی، تحت تاثیر گفتمان های سیاسی زیست محیطی حاکمیت ممکن است؟ روش تحقیق در این پژوهش با توجه به ماهیت نظری آن، توصیفی تحلیلی است و این مقاله با استفاده از اطلاعات کتابخانه ای پیرامون نظریات آگامبن و جغرافیدانان سیاسی متاثر از او، در حوزه های «زیست سیاست » ، اردوگاه، «حیات برهنه » و هموساکر گردآوری، بررسی و تحلیل شده است. در یافته های این پژوهش، چگونگی بازتولید فضاهای جغرافیایی تحت تاثیر گفتمان های فضایی قدرت، در محیط طبیعی با تعریف واژگان اردوگاه زیست محیطی و هموساکر زیست محیطی نشان داده شده است.

بیماری های فراگیری همچون کرونا جزو مصایبی است که در کنار وجه طبیعی آن، دارای بعدی انسانی و اجتماعی نیز هست که همه ی ساحت های زندگی بشری را متاثر نموده است. یکی از مهم ترین اقدامات جوامع به ویژه دولت ها در رویارویی با این بیماری، توسل جستن به ایجاد محدودیت ها و اعمال کنترل های مختلف در زندگی اجتماعی بوده است. مجموعه این تدابیر با عنوان قرنطینه و یا فاصله گذاری برای جلوگیری از شیوع و گسترش بیماری، ذیل منطق شرایط استثنایی و یا اضطراری توجیه شده و الزاماتی را بر زندگی همه افراد و گروه های اجتماعی تحمیل کرده است. چنین شرایط خاص و وضع آنها ارتباط مستقیمی با اراده دولت ها برای اعمال قدرت قانونی بر اساس مصالح اجتماعی دارد. ایران نیز که تقریبا همچون همه ی کشورهای دنیا با بیماری کرونا دست به گریبان است، موارد مشابهی مثل وبا و طاعون را نیز در گذشته بارها تجربه نموده است. بر این اساس سوال و دغدغه ی نوشتار حاضر آن است که فهم بحران ناشی از بیماری های فراگیر و تدابیر دولت ها در خصوص آن در سپهر تاریخی ایران، چه کمکی در شناخت سیاست اکنون ایران می تواند داشته باشد. در این مورد با بهره گیری از رویکرد «جورجو آگامبن» به تاسی از «کارل اشمیت» و «والتر بنیامین»، ضمن تاکید بر وضعیت استثنایی در شرایط خاص جوامع برآنیم که جامعه ایران از سویی همچون جوامع دیگر در مواردی متاثر از اقتضایات ناشی از برقراری شرایط استثنایی از جمله تعلیق قانون بوده و از سوی دیگر به سبب عدم نفوذ قانون و یا ابهام در آن دچار مشکل مضاعفی بوده است.

این پژوهش به تحلیل انتقادی مکانیسم های طرد سیاسی در دولت های مدرن با تمرکز بر تجربۀ کردهای سوریه پس از سرشماری 1962 می پردازد. مسئلۀ اساسی این است که نظریات لیبرال شهروندی مبتنی بر حقوق جهانی، قانون محوری و نهادهای بین المللی قادر به تبیین و پیشگیری از پدیدۀ بی تابعیت ساختاری نیستند. هدف اصلی مطالعه نقد این نظریات و ارائۀ چارچوب نظری جایگزین مبتنی بر مفاهیم «وضعیت استثنایی» و «لحظۀ تصمیم» کارل اشمیت و «حیات برهنه» و «هومو ساکر» جورجو آگامبن است. سؤال محوری پژوهش این است که چگونه می توان مکانیسم های طرد سیاسی در دولت های مدرن را از منظر این نظریات تحلیل کرد و چرا نظریات لیبرال در توضیح این پدیده ناکام می مانند. روش شناسی پژوهش مبتنی بر تحلیل اسنادی و بررسی تطبیقی نظریات سیاسی است. داده ها از منابع کتابخانه ای و گزارش های سازمان های بین المللی حقوق بشر جمع آوری شده است. یافته های کلیدی نشان می دهد که سرشماری 1962 نمونۀ کاملی از «لحظۀ تصمیم» اشمیتی بود که به طرد 120 هزار کرد از نظم شهروندی و تبدیل آن ها به «هومو ساکر» آگامبنی منجر شد. این فرایند شامل تعلیق قوانین عادی شهروندی، اعمال معیارهای خودسرانه و ایجاد تمایز دوست / دشمن در سطح داخلی بود. این مطالعه آشکار می سازد که وضعیت استثنایی از حالت موقت به وضعیت دائمی و نهادینه تبدیل شد و مناطق کردنشین به عنوان «اردوگاه» آگامبنی عمل کردند. فرمان 49 در سال 2011 نمونۀ بارز «شمول طردکننده» محسوب می شود. نوآوری پژوهش در کاربرد تحلیلی مفاهیم زیست سیاست بر موردی عینی و نشان دادن ناکارامدی ساختاری نظریات لیبرال است. نتیجه گیری راهکارهای نظری و عملی برای عبور از مدل وستفالیایی و حرکت به سمت مفاهیم جدید شهروندی مبتنی بر کرامت انسانی ارائه می دهد.

در بررسی های انجام شده طی سال های 1384 و 1385 روی کنه های میان استیگمایان مرتبط با سخت بال پوشان در مناطقی از شمال شرق ایران، گونهEviphis cultratellus  (Berlese, 1910) از روی سوسک Scarabaeus sacer L. جمع آوری و شناسایی شد. این سوسک از نواحی سرخس، فیض آباد و تایباد در استان خراسان رضوی به وسیله تله نوری جمع آوری شد و افراد نر، ماده و دئوتونمف کنه مزبور از ناحیه گردن میزبان، به عنوان ریز زیستگاه اختصاصی، استخراج شدند. این نوع ارتباط «همسفری» بوده و برای انتقال این کنه ها به زیستگاه جدید اهمیت حیاتی دارد.